Zes maanden later...

In de eerste maanden na de aardbeving werden de zusters zich stilaan bewust van de consequenties van deze catastrofe: ALLES verliezen… we kunnen het ons maar moeilijk voorstellen: woning, kleding, financiële middelen, identiteitsbewijzen, diploma’s, paspoorten, eigendomstitels (want ook de gebouwen van de ministeries liggen tegen de grond) … Door het verdwijnen van personen ontbreken er bovendien ook heel wat van de broodnodige competenties…

De zusters waren en zijn vooral bekommerd om de kinderen en jongeren weer een begin van toekomst te bieden of te helpen verder bouwen aan hun toekomst. Daarom begonnen ze vrij snel na de aardbeving de kinderen weer op te vangen om ze toch – zij het sporadisch - onderwijs te geven, ook al gebeurde dit onder tenten, zonder schoolmeubelen en zonder schoolmateriaal, zonder boeken of schriften. Want gebouwen die nog enigszins overeind gebleven waren, werden door gewapende dievenbendes bezet en geplunderd. Zij verwijderden daken en ramen om te verkopen, haalden schoolmeubilair weg om het eveneens te verkopen en lieten niet toe dat de zusters de puinen betraden.

Op dit ogenblik zijn de meeste van de (zwaar) gekwetste zusters die na de aardbeving naar de Dominicaanse Republiek werden overgebracht, hersteld. Verschillende onder hen zijn begin augustus naar Haïti terug gekeerd. Het weerzien van hun land was wel heel erg emotioneel. Maar moedig als de Haïtianen zijn - zij blijven nooit bij de pakken zitten maar veren recht en proberen op te staan en “het leven tot zijn recht te laten komen” -bereiden de religieuzen zich al voor om hun zending van opvoeding en onderwijs opnieuw op te nemen, ook al ontbreken op vele plaatsen lesmateriaal en materiële infrastructuur.

De eerste maanden hebben zich hier in België heel wat personen ingezet om noodhulp (materiële goederen en geld) te verzamelen en deze via betrouwbare wegen en kanalen naar de zusters te verzenden. Op die manier konden zowel kinderen als volwassenen snel geholpen worden. De zusters van de gemeenschap van Bleydenberg (Wilsele) die al vele jaren zorgen voor het verzendklaar maken van goederen, hebben zichzelf gedurende de eerste helft van dit jaar overtroffen. Zij hebben de massa aangebrachte hulp in honderden dozen verpakt en klaar gemaakt voor verzending via containers die Mevrouw M. Mertens welwillend ter beschikking stelt.

Een geëngageerde groep vrijwilligers kwam reeds verschillende malen samen om te zoeken via welke kanalen financieringsmogelijkheden voor de heropbouw van scholen bekomen kunnen worden.

Tijdens de maand april kwam een Haïtiaanse ingenieur-architect persoonlijk de gevolgen van de aardbeving toelichten en mogelijke pistes voor heropbouw in het vooruitzicht stellen en met de groep vrijwilligers bespreken.

De algemeen overste was in de maand mei in België. Samen met haar werden een aantal prioriteiten besproken die verder onderzocht werden. Zij had ook de kans om met organisaties in binnen- en buitenland contact te nemen.

De heropbouw van het college Coeur Immaculé de Marie (CIM) waar om en bij de achthonderd leerlingen - zowel van de lagere school als van de secundaire school les kregen, zal prioriteit krijgen. Het concept van het gebouw wordt multifunctioneel. Want ook de studenten die de lerarenopleiding volgden aan het, bij de aardbeving ingestorte Centre de Formation et d’Education Fondamentales (CFEF), zullen in een eerste fase in CIM hun opleiding krijgen. Op basis van plannen werd van gedachten gewisseld over de praktische uitvoerbaarheid. Verder werd onderzocht bij welke organisaties financiële middelen voor dit project aangevraagd kunnen worden. Een van de vrijwilligers met een rijke ervaring in de sector van ontwikkelingshulp, heeft ondertussen het dossier voor dit project samen gesteld.

De heropbouw van l’Ecole Christ Roi in Trou-Sable is een ander project waarvoor financiële middelen gezocht worden.

Klik op de foto's om sfeerbeelden en beelden van de werking van de scholen in Haïti te bekijken.

Deel 1

Deel 2